Marina en ik zijn twee weken naar Nederland geweest. Een tijd om uit te rusten, leuke dingen te doen en een tijd van diverse ontmoetingen! We hebben 11 dagen doorgebracht in een vakantiehuisje en mochten een auto van vrienden gebruiken, echt super fijn.
We hebben best veel gedaan: o.a middag in Gouda shoppen, dagje naar Rotterdam, verjaardag broer, avond met het Let’s go team, naar dierentuin Blijdorp en naar zowel mijn home church Elim in Reeuwijk als ook naar de GFK in Gouda.

Tijdens de dienst in Reeuwijk heb ik kunnen vertellen wat er de laatste maanden is gebeurt en wat er de komende tijd te gebeuren staat.
Er is de laatste weken tweemaal een vraag geweest voor opvang van een meisje, beide keren heb ik moeten besluiten om nee te zeggen. Het is nu niet de juiste tijd, niet de juiste plaats en beiden zijn erg jong. Moeilijke beslissing, maar wel de juiste!
Voor mijn vertrek naar Nederland ben ik samen met Ineta naar mijn supportcentrum geweest. Hier hebben we met elkaar gebrainstormd en is de vraag bij mij neergelegd om eventueel twee dagen per week met tieners op te trekken. In het centrum wonen momenteel 13 kinderen/ jongeren en vijf jong volwassenen met een lichte beperking.
Op korte termijn hoop ik in Riga een vervolg gesprek te hebben in het kindertehuis. Ook heb ik eerdaags een gesprek bij een christelijke organisatie die weeskinderen in Letland helpt om hun persoonlijke doelen te bereiken met een ondersteunende gemeenschap achter hen als ze onafhankelijk beginnen te leven.
Daarnaast zijn er nog diverse andere gedachten en opties om verder te onderzoeken, dus voorlopig genoeg te doen! Bidden jullie mee voor duidelijkheid?

Op de terugreis vloog mijn vriendin Eline met ons mee en heeft een paar dagen met ons opgetrokken. Voor mij is het altijd bijzonder en belangrijk als iemand bij ons verblijft om het leven te delen. Er was door de kerk een kids kamp georganiseerd, de zevende inmiddels sinds twee jaar. Eline en ik hebben een dag meegedraaid. Wij beiden hebben een getuigenis mogen geven en hebben samen een kinderlied in het Nederlands gezongen. Na het ochtendprogramma en de lunch zijn we naar het bejaardentehuis gegaan. Hier werden de groepen verdeeld over de diverse afdelingen om samen met de ouderen spelletjes te spelen. Onze groep had uno en ganzenbord bij zich. Een aantal hebben met een man uno gespeeld, anderen hebben met twee vrouwen ganzenboord gespeeld. Na verloop van tijd wilde een van de vrouwen met mij in gesprek en heb ik haar mijn getuigenis gegeven over hoe God mij naar Letland heeft gebracht. Ik heb voor haar mogen bidden en na afloop heb ik samen met een tiener afgesproken dat wij haar eerdaags gaan ophalen om ergens koffie te drinken. Zij zit in een rolstoel en is afhankelijk van anderen. Zij straalde helemaal toen wij haar voorstelden om haar mee te nemen naar buiten!
Het groepje dat met de andere vrouw nog spelletje aan het spelen was riep mij, want zij wilden dat er ook voor deze vrouw gebeden zou worden. Na het gebed, waar zij allemaal omheen stonden, hebben wij de vrouw geknuffeld die zichtbaar ontroerd was.
Wat een mooie dag en wat geweldig om te zien hoe de kinderen met elkaar omgingen en zo dienstbaar en betrokken waren!