Tja en dan is het alweer de laatste week van 2018! Wat een roerig en emotioneel jaar is het geweest. Zoveel nieuwe avonturen, uitdagingen en speciale momenten dat ik niet zou kunnen zeggen wat het meeste indruk op mij heeft gemaakt. Al deze momenten bij elkaar maken dat het een jaar is dat zoveel kostbare en dierbare herinneringen heeft opgeleverd. Herinneringen die ik toe kan voegen aan alle herinneringen die ik al heb van alle jaren die ik nu in Letland woon. Het boek zal toch ooit eens geschreven moeten worden…..

In 2018 is er veel veranderd in het leven van Marina. inmiddels heeft zij al een paar maanden een baan in Riga. Zij werkt in een playground in een winkelcentrum en is blij met deze unieke kans. Sinds enige tijd woont zij samen met haar vriend in een flatje in Ogre op slecht 10 minuten loopafstand van ons. Hierdoor is het voor ons allen heel makkelijk om even bij elkaar langs te gaan. De meiden vinden het top om gezellig bij hun grote “zus”op bezoek te kunnen en een film te kunnen kijken of lekker te kletsen.

Amanda heeft haar draai wel gevonden. Ze heeft een mooi rapport en doet echt haar best om goede resultaten op school te halen. Met een aantal klasgenoten is er een vriendschap ontstaan en ze trekt er veel op uit met hen. Lekker filmpje kijken of muziek luisteren doet ze graag op haar vrije dagen. Dansen is nog steeds haar passie, maar we hebben nog steeds geen goede hiphop of breakdance club in de buurt gevonden. Ze hoopt een leuke sportclub te kunnen vinden in de komende periode.

Met Daniela gaat het na de laatste keer ziekenhuis nu al een maand goed! Wat een heftige en zware tijd is het geweest voor haar en ons allen. Ze heeft nu andere medicatie en krijgt home schooling. Ze ervaart duidelijk minder stress en het lijkt echt of ze aan het bijkomen is van een emotionele periode in haar leven. Daniela is het liefst thuis, film/video’s kijken en kletsen met haar vrienden van haar vroegere school. In januari en februari zal zij nog home schooling krijgen en daarna zal zij op een andere school starten waar een speciaal programma voor haar aangeboden zal worden.

Onze kanjers: Perle en Bubbles die sinds 12 november bij ons wonen.

Tijdens de afgelopen maanden heb ik mij opnieuw gerealiseerd hoe dankbaar ik ben met alle vrienden in oa Letland, Nederland en Engeland. Op de momenten dat ik er even door heen zat wist ik wie ik wakker kon bellen om te spuien. Als ik zelf niet meer wist wat te bidden waren er zovelen die baden voor rust en vrede in ons gezin en herstel.voor Daniela. Nooit eerder heb ik dit zo nodig gehad sinds mijn vertrek naar Letland! Er zijn momenten geweest dat ik twijfelde of ik wel de juiste keuze had gemaakt toen ik ja zei tegen de twee zusjes. Niet vanwege wie zij zijn, maar vanwege alles wat er ging spelen. Alles was en is nieuw waar we nu met elkaar door heen gaan en ik ervaar dat de bureaucratie in Letland van een ander level is dan waar ik in Nederland mee had te dealen. Gelukkig zijn er vrienden en nu ook een supportcentrum die mij helpen om de juiste hulp voor Daniela te realiseren. Ik leer steeds meer bij en ik weet dat het Gods plan was om deze twee mooie mensenkinderen en mij samen te brengen.
Zolang zij nog niet bij hun moeder kunnen wonen zal ik voor hen zorgen en zij hebben aangegeven niet bij iemand anders te willen wonen: bij hun moeder en anders bij mij! Bijzonder hoe het kan lopen in het leven en hoe ondoorgrondelijk Gods wegen zijn. Wetende wat ik nu weet zou ik nog steeds de meiden een thuis hebben geboden, ik heb er geen moment spijt van!

 

 

 

De kerstavond hebben wij met z’n vijven doorgebracht. Het voelde als een samengesteld gezin, niemand van ons was samen met de biologische familie. Hier heb ik even bij stilgestaan en benoemd hoe bijzonder het is dat wij nu een familie vormen met elkaar. We hebben eerst lekker gegeten, daarna cadeautjes uitgepakt en vervolgens uuuuuuuuuuuuuurenlang monopoly gespeeld. Voor een ieder was het een avond om niet te vergeten, een kostbare herinnering!

Ja, dag 2018 en hallo 2019!
2018: Een jaar met allerlei emoties en veranderingen. Een jaar waarin ik wederom alle zegeningen mag en kan tellen. Een jaar waarin ik weer veel heb geleerd en waarin ik Gods leiding heb mogen ervaren, wie en wat zou ik zijn zonder Hem!
2019: Een jaar dat bijna begint en waar ik reikhalzend naar uit zie. Een jaar waarin ik hoop tot zegen te kunnen en mogen zijn voor een ieder die ik ontmoet. Een jaar waarin ik nog meer van Gods liefde hoop te mogen verspreiden en waar ik nog meer van Hem zal ervaren! Een jaar dat voor nieuwe herinneringen zal zorgen!

Dank jullie allemaal voor jullie support in 2018! Dank voor alle gebeden, alle financiële ondersteuning, voor alle bezoekjes/telefoontjes/appjes/emails en zo veel meer. Jullie maken het mogelijk dat ik in Letland kan wonen en mag doen wat God in mijn hart heeft gelegd en op mijn pad brengt!
Ik hoop in 2019 ook weer op jullie te mogen rekenen!

Tot slot nog een extra dank je wel aan het Let’s go team, wat hebben jullie veel georganiseerd voor Hope for Life en wat hebben jullie het weer goed gedaan!!!!