PLEEGZORG

Afgelopen week vroeg een van mijn ex- pleegdochters of ik de film ‘Instant family’ al had gezien. Ze vertelde dat deze over pleegzorg en adoptie gaat en dat het een geweldige film is. Zij raadde mij aan het te kijken.

Wel, ze had gelijk! Een typisch Amerikaanse film weliswaar, maar het verhaal was echt zo herkenbaar. De liefde, het aantrekken en afstoten, de zorg, het verdriet, de hoop en het verlangen, de loyaliteit ten opzichte van biologische ouders etc.

Ik vroeg haar nadat ik de film ook had gezien of zij iets herkende van de tijd dat zij bij mij woonde.
Ze gaf aan dat in het begin als je bij pleegouders woont je luistert naar alles wat zij zeggen, maar dat naar mate de tijd verstrijkt het moeilijker en zwaarder wordt voor de pleegouders. Ook zei ze dat het eerste gevoel goed moet zijn.

Ja, dit heeft ze mooi beschreven. Ik kon haar terug geven dat ik tijdens de eerste ontmoeting direct wist dat ik voor haar en haar zusje wilde zorgen. Dat ondanks het feit het inderdaad niet altijd makkelijk was ik het zo weer zou doen. Ook vertelde ik haar dat ik van hen hield en van hen zal blijven houden.

Wat zeer zeker herkenbaar was is de loyaliteit naar de biologische ouders. Ik heb haar strijd gezien en ervaren om mij op afstand te houden terwijl ze echt ook om mij gaf. Ik herinner mij een gesprek dat wij samen hadden tijdens een lunch over het verschil tussen haar moeder en mij als pleegmoeder. Ook al hield ik van haar betekende dit niet dat zij mij lief moest hebben. Haar moeder was en is haar alles en dat begreep ik volkomen. Ik was tijdelijk de volwassene die voor haar kon en mocht zorgen, maar wilde nooit de plaats van haar moeder innemen. Het was voor mij nooit een wedstrijd wie zij de liefste en de beste vond. Altijd heb ik ervoor gezorgd dat zij cadeautjes konden kopen voor hun moeder voor haar verjaardag, Moederdag, kerst.
Wat mij in die periode erg raakte was het feit dat mijn toenmalige pleegdochter haar lunchgeld spaarde om voor mijn verjaardag een doos Merci te kunnen kopen. Dit zegt soms meer dan woorden …

Zij woont inmiddels weer bij haar moeder, maar gelukkig hebben wij nog contact. Soms komt ze over voor een nachtje. Het is altijd fijn om haar te zien en te spreken.

Haar woorden nadat zij mijn reactie over de film had gelezen deden mijn hart goed:
‘Ik houd zoveel van je en ik zal altijd van je blijven houden.’

Lieve ex- pleegdochter, IK HOUD OOK VAN JOU!