Alweer een half jaar in Letland! Het is voor mij echter niet in maanden uit te drukken, want ik ben hier thuis! Zo ervaar ik het en zo ervaren velen anderen het ook. Op het moment dat ik over mijn geplande trip vertelde aan een Letse vriendin vroeg zij of ik na mijn bezoek aan Nederland weer naar huis kom…. Naar huis??? Ja, daarna kom ik weer naar Smiltene, want daar is nu mijn huis! Inmiddels staat op een vensterbank ook mijn vogelhuisje met de tekst “Home sweet home” en daar hoef ik verder niets meer aan toe te voegen….
Voor David en Ilze is er een surpriseparty gehouden aangezien ze 10 jaar in Letland zijn. Ik was bang dat David het doorhad, maar de verrassing was groot voor beiden. Ze zijn in het zonnetje gezet en het was heerlijk om hen te zien genieten. Er waren veel vertrouwde gezichten, ook jeugd en zelfs een aantal van de Alpha. Er waren mooie posters gemaakt, iedereen droeg een button met het cijfer 10 en ik heb mogen ervaren dat velen handen licht werk maken! Super dat een ieder een steentje bij wilde dragen en dat David en Ilze echt in het zonnetje zijn gezet!
De laatste maand heeft voor mij diverse hoogtepunten gekend. Een van de hoogtepunten was wel een skypebericht met een geweldige mededeling: Willeke hoopt in september met Akje en Joke naar Smiltene te komen. Mijn zus die ik hier niet verwacht had te zien zal mij samen met twee vriendinnen voor een klein weekje op komen zoeken. Zo geweldig en dit heeft wel vochtige ogen bezorgd! De week voor hun komst komen er al drie andere vriendinnen, dus september beloofd een bijzondere maand te worden. Vorige week vrijdag heb ik mijn vrienden Hans en Ria gedag gezegd nadat zij acht dagen bij mij hebben gelogeerd. Zo heerlijk om hen hier te hebben en vast niet eenmalig 
. We hebben met elkaar genoten van een super warme week (meer dan 30 graden) en hebben veel ondernomen. Hans en Ria hebben echt achter de schermen kunnen kijken. We zijn meegegaan naar de opvang van het Leger des Heils waar wij als evangelisatieteam al eerder zijn geweest. Dit was een heel bijzondere dag! In deze uithoek wonen 80 volwassenen en ongeveer 25 kinderen/jongeren. Dankzij de opvang is het leven van de kinderen veranderd; er is iedere dag te eten voor hen. Ook gaat een van de leidsters drie x per week met hen naar een weeshuis 6 km verderop ( lopend!) zodat ze kunnen douchen. De flats waarin zij wonen hebben geen warm water, vaak geen badkamer en ook een keuken ontbreekt vaak. Wij hebben de hele dag gespeeld met de kinderen en aan het eind van de middag heb ik namens De Baanderij rugtassen met inhoud mogen aanbieden. Een bijzonder emotioneel moment, we zullen de gezichten niet vergeten. Allen in spanning of er ook een rugtas voor hen was en dan de grote ogen als ze de inhoud zagen. Een van de meisje haalde er een pop uit en zei; “Oh, dit wilde ik al zo lang….”. Wat ons verder diep raakte was dat ze in eerste instantie vol aandacht waren voor hun eigen tas maar daarna ook vol aandacht elkaars tassen bekeken. Geen ruzie, geen jaloezie, maar blijdschap volop! God houdt van deze kinderen en ook wij hebben ze in onze harten gesloten. Het is zeker niet de laatste keer dat we hier zijn geweest!!! Ria is daarnaast ook mee geweest naar een vrouwenavond. Er waren gelijk met hen ook vijf Zweden voor een weekend over en een van wilde graag spreken voor de vrouwen. In totaal waren we met z’n 19-en, inclusief vier tienermeiden. Ook hebben Hans en Ria deelgenomen aan de Alpha Course op zondagmorgen. Daarnaast hebben we een heerlijke wandeling gemaakt ( incl een vervelende valpartij van mij), een bbq aan het bosmeer met David, Ilze en Dace en ook hebben Hans en Ria mijn keukenkastjes vervangen. ja, zij waren in Nederland mijn eerste klusteam en hier in Letland hebben ze hun handen ook laten wapperen….
Gisteren was de laatste Alpha Course in de kerk. Vanaf zondag 19 juni zullen we weer gewone kerkdiensten hebben in The Fathers House. Het zal weer wennen zijn, maar ik kijk er ook erg naar uit. De Alpha Course is heel bijzonder geweest, veel levens zijn veranderd en velen hebben ervoor gekozen hun hart aan Jezus te geven. Hoe zal het verder gaan met de Alpha gasten? Zullen zij naar de kerk komen? Zullen zij zich laten dopen als we op 26 juni een doopdienst hebben? Zullen zij verlangen naar meer onderwijs en willen zij meer weten over een leven in Gods genade? We mogen weten dat er is gezaaid en ik weet dat God hen niet verlaat! We hopen zaterdag 18 juni as een gala diner te hebben en zien er naar uit hoeveel gasten hier zullen zijn. Ons verlangen is om in september een tweede Alpha Course te kunnen starten, deze zal niet meer op zondag worden gehouden!
Voor de jeugd is de vakantie aangebroken: drie maanden geen school! We hebben de eerste graduation alweer achter de rug en volgende week woensdag volgen er nog twee. Dit is altijd een big happening in Letland en ik blijf mij erover verbazen. De mensen leven hier van krediet naar krediet en bij zo’n graduation wordt alles uit de kast gehaald. Als gast geef je bloemen, ook aan jongens die daar net zo blij mee zijn als de meisjes. Net als in Nederland voor Valentijnsdag en Moederdag zijn de bloemen hier dan opeens ook veel duurder….. We hebben nog drie keer een jeugdavond en dan vullen we de woensdagavond anders in. Het is wel de bedoeling om elkaar te blijven ontmoeten, maar dan op ontspannen manier in de buitenlucht! Inmiddels heb ik weer een meidenmiddag gehad met als thema “Relaties” en vannacht had ik een meidenpyjamafilmnacht. Hahaha, ik weet dat het woord niet bestaat! ‘s Middags is een van de jongens voor ons oliebollen komen bakken, heerlijk waren ze. We waren met z’n zevenen, de jongste was zes en de oudste…. wel, dat was ik! De meiden hebben genoten en de laatsten zijn vanmiddag net na drie uur vertrokken. Tussen de films door hebben we ook getuigenissen gedeeld. Op de laatste jeugdavond zijn we uitgedaagd om je getuigenis te vertellen in drie minuten. Niet iedereen was in de gelegenheid om het die avond te vertellen, dus hebben we dat gisterenavond gedaan. Zo ontroerend om de verhalen te horen van een ieder, velen hebben een alcoholverslaafde vader en velen groeien op in een 1-oudergezin. Als je dan hoort dat ze blij zijn dat ze Jezus hebben leren kennen en dat de moeilijkheden er nog zijn, maar dat ze meer vreugde ervaren in hun leven, dan word ik stil…. Jezus zei: “Laat de kinderen tot Mij komen” en die woorden gelden vandaag de dag ook nog! Ik hoop in augustus weer zo’n avond te kunnen houden. Daarnaast zullen de meidenmiddagen ook doorgaan na de vakantie en zo ook de jeugdbidstonden.
Er is nog zoveel wat ik zou willen vertellen, maar soms schieten woorden te kort! Ik weet wel dat ik dankbaar ben voor alle support die ik krijg. Mijn homefrontteam heeft zich ingespannen en de eerste nieuwsbrief is verspreid! Mocht je deze niet hebben ontvangen geef dit dan door via een berichtje op de website. De nieuwsbrief wordt je dan zo spoedig mogelijk toegezonden!
Geniet van de vakantie, tot mails/skypes/ziens en bovenal Gods zegen voor jullie allen!
Recent Comments