Dit zijn voor ons allemaal hectische, moeilijke en onzekere tijden. We zien nu al enkele weken hoeveel van ons worstelen met de effecten van het corona-virus. De angst is groot en steeds meer mensen sluiten zichzelf op in hun huis. Angst om geïnfecteerd te raken of ervoor te zorgen dat je iemand anders niet infecteert. Hoe zit het met degenen die alleen zijn en niemand meer zien? Hoeveel mensen zullen door dit alles in financiële moeilijkheden komen?

We hebben in Letland ook te maken met het virus. Op het moment van schrijven zijn 86 mensen hier officieel besmet met het virus en tot nu toe is niemand overleden. De winkels zijn nog open en hebben voorzorgsmaatregelen genomen. Ik zie de angst in veel gezichten en de wanhoop.

Steeds meer afspraken en vergaderingen worden geannuleerd en we leven van dag tot dag. Hoewel we fysiek niet samen kunnen zijn, kunnen we met elkaar in contact blijven via een telefoontje, een kaart of een sms. Laten we voor elkaar zorgen, laten we naar elkaar om blijven zien.

Gisteren heb ik boodschappen gedaan in de supermarkt. Waar mogelijk afstand houden geldt ook hier en dat is redelijk goed gelukt. Ik betaalde bij een van mijn favoriete kassières en zag de paniek en vermoeidheid in haar ogen. Toen ik haar vroeg hoe het met haar ging, kwamen er bijna tranen in haar ogen. Ze moet werken, maar vindt het superzwaar en eng. Ik bood aan om voor haar te bidden en ik mocht dit doen terwijl de volgende klant geduldig wachtte.

We hebben een God die van ons houdt en voor ons zorgt. Hij is niet degene die dit virus veroorzaakt en de angst die het met zich meebrengt! Tegenwoordig zijn er veel mensen die bidden en velen die om gebeden vragen.
Naast praten met God is gebed ook een uiting van solidariteit met elkaar.
Laten we in deze onzekere tijden met en voor elkaar blijven bidden!