Feest!

Ja, feest, want na jaren was het eindelijk zover: het dag/familiecentrum Tabita werd op 23 oktober officieel geopend! Vanwege het virus was ervoor gekozen om het kleinschalig te houden. De voorgangers die jaren hebben mee gebeden voor dit moment en de vrijwilligers werden uitgenodigd om bij de opening aanwezig te zijn. Mudite, de oprichtster, heeft ons meegenomen in het verhaal van hoe het eens begon.... Bijzonder om te horen dat ik de allereerste vrijwilliger was en na een periode van afwezigheid ben ik inmiddels weer nauw betrokken bij Tabita dagcentrum. Ook hadden we een maaltijd met elkaar en een heerlijke taart met koffie als dessert. Ik ben blij dat ik erbij aanwezig kon en mocht zijn.

In Letland zijn de maatregelen vanwege het virus ook weer aangescherpt. Hierdoor kunnen we in het centrum helaas niet met de kinderen/jeugd werken en met hen eten zoals we gewend waren. Momenteel worden er van maandag t/m donderdag food bags uitgedeeld aan de kids. Sinds afgelopen week ben ik op woensdag en donderdag bij de voorbereiding van de food bags betrokken en help ook mee met het uitdelen. We zoeken echt naar creatieve mogelijkheden om deze dagen toch in contact met hen te blijven.

Er is wel de mogelijkheid om, met in acht neming van de regels, 1- op1 te werken. Het plan is nu dat ik vanaf volgende week vrijdag weer met de oudste tienermeiden aan de slag ga, met hen ben ik drie jaar geleden ook begonnen bij het centrum. Daarnaast blijf ik, waar mogelijk en nodig, op woensdagen en donderdagen helpen met de food bags.
En.... misschien ga ik ik zelfs een keer een echte Hollandse boerenkoolstamppot voor het team bereiden 🙂

Het Freedom61 cafe is gelukkig nog open en ook hier houden we ons aan de aangescherpte regels. Eerlijk gezegd valt het niet mee om met de trein te reizen, waar regelmatig in een volle coupe mensen hun masker niet gebruiken of maar half. Ik wil echter ook echt betrokken blijven bij het werk in Riga en zorg dat ik in ieder geval de regels omtrent het virus volg.
Het team breidt uit en hierdoor is het mogelijk om in groepjes actief te zijn: deels in het cafe en deels op outreach om de vrouwen op straat te bereiken.
We ervaren dat er steeds meer vertrouwen is in ons en zien echt dat er iets aan het veranderen is!
Als team hopen en bidden we dat het cafe niet gesloten hoeft te worden, want in deze tijd van het jaar willen we er ook echt kunnen zijn voor de vrouwen!

Inmiddels woon ik bijna een maand in het huis! Ik heb veel hulp gehad bij het administratieve gedeelte en zo ook bij het verhuizen zelf.
Drie jonge mannen hebben het sjouwwerk gedaan en hebben diverse malen heen en weer gereden van de flat naar het huis. Toppers waren het die het graag voor mij wilde doen. Na de laatste rit hebben we met elkaar pizza gegeten en zij waren dus mijn eerste echte gasten 🙂
Het is echt al mijn thuis en inmiddels heb ik al vele vrouwen en ook gezinnen op bezoek gehad, Mijn verlangen dat het een huis is waar een ieder Gods liefde mag ervaren en gezegend naar huis gaat blijft! Ik ervaar al dat God deze plek als toevlucht gebruikt voor hen die het nodig hebben en ben dankbaar dat ik de ruimte en mogelijkheid heb om deze mooie plek met anderen te delen!